| Recensies en
andere publiciteitsuitingen van
Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pers bejubelt
voorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder. Zie hieronder de recensies. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klik 'HIER' voor meer informatie over de voorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klik 'HIER' voor scènefoto's | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Volkskrant 19
september 2005 door Patrick van den Hanenberg ODE AAN RAMSES ZORGT VOOR PASSIE Ramses is officieus met pensioen, dus is het tijd voor een overzichtsprogramma. Het is prachtig geworden. Niet alleen vanwege zalige, explosieve nummers als Marije, Heerlijk, en Zonder bagage, maar ook omdat het gedragen wordt door een gedreven combo en drie vocalisten die oprecht van Shaffy houden." Het programma vliegt soepel door de zorgvuldig aangelegde achtbaan. Na twee uur wordt het feest met het titellied besloten. De versie van Vijf uur van Frans van Deursen, met ontroerende huilende trompet van Bart van Hoof, is indrukwekkend. Mylene kan beurtelings gas geven en zich klein maken en is dus zeer geschikt voor Shaffy vertolkingen. De liefde voor de muziek van Shaffy straalt Nico van der Linden de hele avond achter zijn piano uit, en als zanger accordeonist met het krankzinnige liedje Oude Hein. Een oeuvre met passie, een avond met passie. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trouw 20 september 2005 door
Bianca Bartels STORTVLOED AAN RAMSES-MUZIEK De sfeer zit er al snel in tijdens de ode aan Ramses Shaffy. De zaal klapt telkens mee en aan het eind van de avond vormt het publiek een groot koor dat luid de beroemde strofe zingt. Wat mag je verwachten van een ode aan Ramses Shaffy? Dat je je laat meevoeren door zijn melodieuze muziek. Dat je zijn passie voor mensen, voor Amsterdam en voor de liefde meekrijgt. En dat je zijn levenslust en zijn pure persoonlijkheid in de songs voelt. Voor een groot deel is dit gelukt. Op een enkele anecdote na is het vooral een stortvloed aan heerlijke Ramses-muziek die in hoog tempo voorbij dendert. En met dat tempo wordt meteen de stuiterende, opzwepende levenslust van Shaffy gesymboliseerd. Frans van Deursen, Vera Mann en Mylène d’Anjou zingen begeleid door een swingend combo ruim veertig nummers. Drie knallers van stemmen met power genoeg voor de nodige uithalen en lekker warm voor de melodieuze lijnen. Van Deursen heeft soms in kracht en timbre veel weg van Shaffy zelf, zonder dat hij hem geforceerd probeert te imiteren. D’Anjou is vooral sterk als ze zich helemaal laat gaan en lekker in de melodieën gaat hangen zoals in ‘Heerlijk’ en ‘Zonder Bagage’. En Mann zingt zowel mooi ingetogen –‘Sammy’- als uitbundig humoristisch in ‘I Hate Music’ waarin ze als een drammerig kind met een prachtige klassieke stem de oorlog aan de muziek verklaart. Een perfecte vertolking. Kortom : met dat meegevoerd worden door Shaffy’s muziek zit het dus wel goed. Zijn passie komt ook uitgebreid aan de orde, net als zijn liefde en de levenslust. De voorstelling is door de opzwepende stortvloed zeker de moeite waard. Niet voor niets zat Shaffy zelf glunderend in de zaal. Hij kan trots zijn op zijn oeuvre. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| NRC 26 september 2005 door Henk
van Gelder ODE AAN SHAFFY’S HARTSTOCHT Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder is de zoveelste hommage met zo’n veertig nummers die geheel of gedeeltelijk voorbij komen. Dat zou een makkelijk succesje kunnen zijn, maar is het niet. Met zichtbare zorg heeft samensteller Cor Franc niet alleen de greatest hits verzameld, maar ook veel goeddeels vergeten liedjes, en die op thema en sfeer gerangschikt, zodat ze vaak mooi in elkaar overgaan. In een stijlvolle aankleding en belichting worden ze gezongen door Mylène d’Anjou, Vera Mann en Frans van Deursen – drie solisten met meer dan genoeg acteerervaring om precies te weten welke lading die nummers nodig hebben. Ze geven er hun eigen stem aan en vinden soms zelfs onvermoed humoristische kanten in Shaffy’s luisterrijke lyriek. Maar in hun timbre leggen ze ook genoeg pathos en genoeg intimiteit om duidelijk te maken die al die nummers onmiskenbaar bij die ene man horen, Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder heeft zodoende veel verrassends te bieden. Van vroege Shaffy Chantant-zotterij in ‘Silly Lilly’, waarin Vera Mann excelleert als comédienne en het door Mylène d’Anjou met ware doodsverahting gezongen lijflied ‘Zonder Bagage’, tot en met het recentere ‘Mama Mokum’, waarin Frans van Deursen de ware hartstocht van de oudere chansonnier laat doorklinken. Een bijkomende attractie vormen de veelzijdige arrangementen van Bob Zimmerman –een mooie mix van klassiek, jazz en kleinkunst- en de welluiddende begeleiding van een vijfmansorkest onder leiding van Nico van der linden. Met een desolate trompet, een bluesy saxofoon of een ragfijne gitaar voegen de muzikanten veel extra kleur toe aan dit aanstekelijke eerbetoon. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| GPD 14 Oktober 2005 door Martin
Hermens ONTROERING EN PASSIE IN EERBETOON AAN SHAFFY Het lijkt wel een revival. De band Alderliefste neemt Ramses Shaffy voor het eerst sinds jaren weer mee op sleeptouw in de vaderlandse hitlijsten. En in de theaters doet de voorstelling ' 'Zing, vecht, huil, bid, lach werk en bewonder' een greep uit het rijkelijk gevulde oeuvre van de 72-jarige zanger. Drie solisten, vijf muzikanten en zo’n veertig jaloersmakende liedjes uit het repertoire van Shaffy. Het kan niet mooier. Ramses Shaffy moet vereerd zijn geweest toen producent Cor Franc het voorstel lanceerde om zijn muzikale oeuvre centraal te stellen in een theatershow. De nog altijd levenslustige zanger, componist, tekstschrijver en wat allemaal niet meer heeft een groot aantal muzikale pareltjes aan het Nederlandse liedrepertoire toegevoegd. De inspiratie daarvoor vond hij in zijn eigen turbulente leven. Aan Vera Mann, Mylène d’Anjou en Frans van Deursen de taak om dat repertoire nieuw leven in te blazen. Natuurlijk hebben zij niet de zeldzame mystieke grandeur van de mens Shaffy. Wel slaagden deze drie doorgewinterde vocalisten erin een eigen draai aan al die liedjes te geven. Liedjes van Shaffy zing je tenslotte niet zo maar. Het is materiaal dat zangers uitdaagt; ze moeten echt alles geven om ze tot leven te brengen. Je merkt aan alles en iedereen op het podium dat deze aubade aan Shaffy met liefde is gemaakt en met grote passie wordt gespeeld. De intieme liedjes ontroeren soms tot tranen toe. In andere spettert de uitbundige levensvreugde er aan alle kanten af. Zoveel Shaffy zonder de maestro zelf in de hoofdrol – het klinkt haast onvoorstelbaar. Maar Mann, d’Anjou en Van Deursen maken het meer dan waar. Vocaal vuurwerk schotelen ze je voor. Met voor elke solist een paar fraaie hoogtepunten. Zo schittert Mylène d’Anjou in ‘Brief uit New York’, ontroert Vera Mann met een uiterst ingetogen versie van ‘Sammy’ en brengt Frans van Deursen de zaal in stille verwondering met zijn vertolking van ‘De trein naar het noorden’. Ze worden ondersteund door een energiek spelend orkest onder leiding van Nico van der Linden. Het kan dus: de typische Shaffy-liedjes blijven uitstekend overeind in de uitvoeringen van andere vertolkers. In dit geval levert het een legendarische avond op Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Gezien: 11/10 Orpheus Apeldoorn. Tournee door het land. Meer informatie: www.zingvecht.nl |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dagblad van het Noorden 23
september 2005 door Jacques d’Ancona SFEER VAN SHAFFY IN STERKE THEATERSHOW Waar begin je aan... De tekstschrijver en componist Ramses Shaffy, die onnavolgbaar - en soms niet te volgen - is in de vertolking van zijn werk, is al ongeveer heilig verklaard. Misschien is dat wel de mooiste reden om zich op zijn repertoire te storten. De makers van een theatervoorstelling als ode hebben vijfenveertig van zijn liedjes geselecteerd. Via de prachtige zetting, de muzikale omlijsting, de geraffineerde kostumering, geluid en belichting is niets nagelaten om klasse na te streven.De drie solisten verliezen zich niet in kwijlerig sentiment of nostalgische overdoses, zelfs niet in de anekdotes. Een scala aan verzen en versjes passeert. Geen moment klinkt het karakteristieke Shaffy geluid door. Een groter compliment kun je vooral Frans van Deursen niet meegeven. Hij blijft zo ver mogelijk weg van het origineel en vormt de ideale en verrassende combinatie met het vermogen van de veelzijdige Vera Mann en de krachtige, prikkelende interpretaties van Mylène d'Anjou die aan een interessante musicalrol toe is. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 8Weekly September 2005
door Gerard van den Berg EEN AVOND MET PASSIE De levenslust van Shaffy wordt zichtbaar in de nummers over zijn stad Amsterdam. Door de muzikale omlijsting krijgen deze een origineel karakter. Deze originaliteit krijgt nog meer allure in het troostende en alom bekende lied Sammy, dat op een timide maar prachtige wijze voor het voetlicht wordt gebracht. De liefde voor de muziek straalt er vanaf. Het oeuvre van Shaffy, dat ter gelegenheid van deze ode in den Shaffy Songbook wordt uitgegeven, krijgt uiteindelijk het gewicht dat dit werk toekomt: een avond met passie. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| De Gaykrant 24 september 2005 door
Rits de Wit EN HIJ ZAG DAT HET GOED WAS Ramses Shaffy was met hart en ziel aanwezig op de première van de voorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder en zag dat het goed was. En dat is het ook. Frans van Deursen, Mylène d’Anjou en Vera Mann, die Shaffy’s repertoire in deze productie hun beste geven, weten verdomd goed wat ze doen. Dat is zo klaar als een klontje. Riskant, maar volkomen geslaagd is hun poging tot een eerbetoon aan Ramses en zijn nalatenschap van prachtige liedjes. Fris en eigentijds gearrangeerd door Bob Zimmerman blijven ‘Sammy’, ‘Zing-vecht’, ‘We zullen doorgaan’, ‘Shaffy Cantate’ en al die minder bekende of zelfs onbekend gebleven stukken als onmiskenbaar ‘des Ramses’ overeind. Ze vertellen nog altijd zíjn turbulente levensverhaal, dat van zíjn eeuwige hunkering naar liefde, zíjn levensgenot, eenzaamheid en grenzeloosheid, hoe eigenzinnig ook vertolkt door drie bijzonder getalenteerde bewonderaars en een vijfkoppig orkest onder leiding van Nico van der Linden. Terwijl van Deursens klank soms griezelig sterk die van Shaffy benadert, zijn het juist vooral de dames die met hun formidabele expressie ‘de vrije geest’ van Shaffy verbeelden. D’Anjou lardeert de voorstelling met passende humor en lichtheid, daarin op de voet gevolgd door halfgodin Vera Mann. In korte muziekloze intermezzo’s belichten de drie spelers hun persoonlijke verhouding tot de man in kwestie. Breed grijnzend laat Ramses zich alles welgevallen. De lofuitingen. De omhelsingen op het podium aan het eind van de voorstelling, de bossen bloemen, het daverende applaus, de microfoon voor zijn neus. Zijn motto “je moet er zin in hebben”. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| De Stentor 14 oktober 2005 door
Hans Invernizzi WAARLIJK EERBETOON AAN SHAFFY’S PASSIE Ramses Shaffy beweegt zich, inmiddels 72, voort met een rollator waarin hij flesjes rode wijn vervoert. Die hij met plezier ledigt. Hij is niet weg te branden uit de rookruimte van zijn bejaardentehuis, waar hij – bijna onzichtbaar door zelf veroorzaakte walm - ondeugend zit te wezen achter een sjofele tafel. Toch heeft hij, zo wil het, geen seconde spijt van zijn turbulente leven als lieveling van Amsterdam en chansonnier en componist pur sang. Zo'n tweehonderd liedjes heeft de flamboyante troubadour op zijn naam staan. Vele onbekend bij het grote publiek; enkele werden tophits. Vera Mann, Frans van Deursen en Mylène d'Anjou hebben ruim veertig stukken uit Shaffy's schatkamer gehaald en er onder de hoede van samensteller Cor Franc, arrangeur Bob Zimmerman en pianist Nico van der Linden, jarenlang de vaste begeleider van de meester zelve, superieure versies van gemaakt. In een razend tempo, elkaar afwisselend of samen zingend, brengen de drie vocalisten een waarlijk eerbetoon. Gespeend van valse sentimenten. Ramses wordt niet gespaard. In korte ontboezemingen vertellen Vera, Frans en Mylène over hun persoonlijke ontmoetingen met de drankzuchtige schavuit, die Shaffy ook is. Bovenal regeert in de naar Ramses' succesnummer Zing, vecht etc. genoemde tour de chant de passie voor de man en zijn muziek. Met ragfijne stembuigingen en intieme begeleiding (Mann met Sammy, begeleid door gitarist Peter Heijnen) of a capella (driestemmig in 't Is stil in Amsterdam), dan weer stevig uithalend, geestig, ontroerend, maar in elk nummer met perfecte stembeheersing en sublieme ondersteuning door Van der Lindens combo etaleren de drie het talent van Shaffy. Hem niet imiterend, gelukkig niet - maar hem ook niet wegzingend. De prachtige teksten over liefde, eenzaamheid, heimwee naar Amsterdam, de zelfkant van de maatschappij, de gekte van de medemens - ze bloeien open. En dat op het eind iedereen even lekker moet meezingen met het aanstekelijke Zing, vecht, etc. - ook dat is geen goedkope truc. Op een natuurlijke manier ontlaadt zich de verrukkelijk opgebouwde spanning als een zaal vol Shaffy toejuicht. Wedden dat hij avond aan avond in zijn rookhol zit te grinniken met een wijntje onder handbereik? |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Beoordeling Sentimento ***** www.sentimento.nl november 2005 door Bianca Verhaar ODE AAN RAMSES EEN AANRADER 3 Topsolisten brengen met veel diversiteit de nummers van Shaffy repertoire. Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder, Ode aan Ramses! is een eenmalige theatertournee van 3 topsolisten. Hierin worden meer dan 50 bekende en onbekende songs ten gehore gebracht zoals We zullen doorgaan, Sammy, Zing-vecht, Meneer Koek, Marije, ’t is stil in Amsterdam. Allen gemaakt door singer-songwriter, acteur, schilder en levensgenieter Ramses Shaffy. De 3 topsolisten zijn: Vera Mann, Mylène d’Anjou en Frans van Deursen. We kennen Vera Mann voornamelijk van musicals, zoals My Fair Lady, Mamma Mia en Passion. Mylène d’Anjou is vooral bekend als cabaretière met haar eigen cabaretshows. Frans van Deursen is vooral bekend door zijn rol in de TV-serie de Vlaamsche Pot. Een theaterconcert door topartiesten, die wat minder bekend staan om hun zangkwaliteiten, maar een kwalitatief uitstekend, gevarieerd en afwisselend concert brengen met verrassende elementen. De nummers zijn serieus, gevoelig, meeslepend en grappig die in een goede mix worden gebracht. Zowel solo als in close-harmonie met zang van een verrassend niveau. Het is een afwisselend en boeiend schouwspel. Veel aandacht is ook besteed aan de performance, waardoor ook de acteerprestaties van de 3 solisten prima tot uitdrukking komen. Dit komt vooral naar voren bij de nummers I hate Music, gezongen door Vera Mann, en Kom, lieve, lieve, gezongen door Mylène d’Anjou. Ook de manier waarop het orkest is betrokken bij de voorstelling is opvallend en uitzonderlijk. Orkestleider Nico van der Linden heeft ook een soloaandeel in de voorstelling. Met zijn nummer Oude Hein zorgt hij voor een maf en grappig stukje. Alles samenvattend is het een afwisselende, interessante en leuke voorstelling, waarbij het niet alleen draait om de nummers van Ramses, maar ook om show en humor. Voor de komende winteravonden is dit avondje uit zeker een aanrader. Hij speelt nog tot 15 januari in diverse theaters in het land. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Leids Universitair weekblad Mare
door David Bremmer Eerbetoon aan Ramses Ramses Shaffy en zijn liedjes staan de laatste twee jaar weer volop in de belangstelling. Terecht: de voorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder, Ode aan Ramses! bewijst dat ook zijn onbekende werk met glans overeind blijft. België heeft Brel, wij hebben Shaffy. Bleef de erkenning voor de inmiddels 72-jarige componist van ‘Wij zullen doorgaan’ en ‘Sammy’ lang uit, inmiddels krijgt hij de waardering die hem toekomt. De revival begon in 2003 met de film ‘Ramses’ van Pieter Fleury, sindsdien werd Shaffy met een groot gala in Carré geëerd, terwijl eerder dit jaar een remake van zijn hit ‘Laat me’ de hoogste regionen van de top 40 bereikte. Nu is er de liedjesvoorstelling Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder, waarin maar liefst vijftig van de tweehonderd door Shaffy geschreven songs worden uitgevoerd. Niet door de oude meester zelf - diens levenslust heeft een te hoge tol geëist - maar door de frisse stemmen van Vera Mann, Mylène d’Anjou en Frans van Deursen. De keuze voor twee vrouwelijke stemmen is slim: zo kan gemakkelijk over de afwezigheid van Shaffy worden heengestapt. Op zijn beurt zingt mannelijke solist Van Deursen – studenten kennen hem misschien nog als Frits uit In de Vlaamsche Pot - solide, zonder ergens een imitatie van de zanger/componist te willen neerzetten. Bijzonder is dat Shaffy’s oeuvre wordt gebracht als een samenhangend geheel. Vaak vloeien de nummers moeiteloos in elkaar over, waardoor het publiek geboeid blijft. Bovendien beschikt het drietal over een ruime portie toneelervaring, waardoor zij de liedjes niet zomaar zingen, maar performen met de door de componist bedoelde flair en begeisterung. Minstens zo belangrijk zijn de arrangementen van Bob Zimmerman en de uitstekende band onder leiding van Nico van der Linden. Ter gelegenheid van de voorstelling heeft de laatste Shaffy’s melodieën bovendien prachtig gearrangeerd voor piano, het uitgebrachte Ramses Shaffy Songbook is een aanrader voor pianisten. Als Zing-Vecht iets aantoont, is dat ook Shaffy’s minder bekende nummers met gemak stand houden. Tussendoor crowdpleasers als het titelnummer, ‘Sammy’ en ‘Shaffy Cantate’ wordt het publiek verrast met veel onbekend werk als ‘Heerlijk’, het nooit op plaat verschenen ‘Brief uit New York’ en het grappige ‘Twee deftige oude dames’. Voor de liefhebbers: Shaffy’s nauwelijks verkrijgbare lp’s zijn vanaf januari eindelijk verkrijgbaar op cd. Al met al is Zing Vecht Huil Bid Lach Werk en Bewonder een passend eerbetoon aan Nederlands enige echte chansonnier. Bezingt Hazes het leven voor de meute, Shaffy doet dat voor de connaisseur. Het bewijs wordt op 3 december geleverd in de Leidse Stadsgehoorzaal. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Doetinchems Vizier DOOR Jacob
Wassenaar 1 december 2005 ODE AAN RAMSES VERTELT EMOTIONEEL LEVENSVERHAAL Frans van Deursen, Vera Mann en Mylène d’Anjou brengen hun ‘Ode aan Ramses’. ‘Hij zei: Vergeet mijn naam, want mijn muziek blijft altijd bij je’ luidt een van de eerste muzikale regels, die het drietal zingt. En ik voel de enorme levenskracht, die Ramses Shaffy in zijn teksten heeft gestopt. In mijn audiokast staat een schijf met muziek van Ramses Shaffy en Liesbeth List. Nummers als de ‘Pastorale’, ‘Iedereen wil je’ en ‘Laten we weer samen zijn vannacht’ maken me altijd vrolijk. Ik was naar de voorstelling in schouwburg Amphion gekomen in de veronderstelling dat een scala aan bekende liedjes voorbij zou komen en dat ik dolgelukkig naar huis zou gaan achteraf. “Vele van zijn bekendere liedjes zijn vertaald uit het Frans. Wij hebben gekozen voor alleen maar door Ramses zelf geschreven teksten”, vertelt Frans van Deursen na de voorstelling. Uit de ruim 200 liedjes van het Nederlandse muziekicoon kozen de performers de breekbaarste, de grappigste en de liefste. “Ik heb Ramses in de jaren ’80 voor het eerst ontmoet. Hij zat dronken in een café achter de piano te improviseren toen hij me zag. Ik was ook zat, dat was het enige wat we gemeen hadden. Hij lachte toen ondeugend naar me en zong speciaal voor mij een lied in elkaar”, aldus Van Deursen. Ook Vera Mann verhaalt over haar ontmoeting met Ramses Shaffy. “Mijn respect is alleen maar gestegen sinds het bestuderen van de materialen voor deze show”, concludeert ze. Mijn nekharen staan recht overeind als de zangeres, half hangend, half zittend op een kruk, in het blauwe licht op het podium het lied ‘Sammy’ ten gehore brengt. Ze doet dit met haar zwoele stem, jazzy vertellend, waardoor de emotie voelbaar wordt en het publiek weigert adem te halen om maar niets te missen. Bandleider-pianist Nico van der Linden brengt met een accordeon ‘Oude Hein’, een vertellinkje vol humor. Hieruit spreekt zijn liefde voor ‘de oude Shaf’, zoals de zanger-tekstschrijver liefkozend genoemd wordt. De teksten zijn opeens heel toegankelijk, het zijn observaties die uit een voortdurende kinderlijke verwondering lijken genoteerd en op muziek gezet. Of het gaat om een brief uit New York, een fragiel eendje dat in het water spettert of een wanhopige mens, die muzikanten en componisten om het leven brengt, er wandelt constant een prachtige brok emotie door de woorden heen. “Ik vind het een eer, dat ik deze teksten mag zingen, het is zo mooi dat de meester zelf de voorstelling heeft gezien en zei: het is goed”, meent Mylène d’Anjou. Met haar cabaretachtergrond kan ze als geen ander de verhalende ballade over meneer Koek brengen. “Maar als ik ook maar één woord verkeerd zing, kun je meneer Koek door de wc spoelen, want dan kom ik niet uit.” Zo hebben alle artiesten hun ding met Ramses Shaffy en zijn muziek. Ik moet lachen, raak ontroerd en word boos met de antimuzikant. Ik ga dolgelukkig naar huis in de wetenschap dat de thuisblijvers ongelijk hebben gehad. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Weekblad Regio Oss 21 december
2005 Door Dennis van den Berg WERKELIJKE ODE AAN RAMSES ”Ach, die ouwe Shaf”, verzuchtte Vera Mann halverwege de voorstelling ’Zing vecht huil bid lach werk en bewonder – Ode aan Ramses!’. ”Het gaat goed met hem hoor, hij lijdt alleen aan de ziekte van Gorbatsjov, zegt-ie zelf.” Het is een kwinkslag die men van Ramses Shaffy wel gewend is. Het creatieve genie laat zich niet in hokjes duwen. Een vrije geest en een wandelend vraagteken. In de voorstelling werd een groot aantal liedjes uit zijn rijke oeuvre nieuw leven ingeblazen door Vera Mann, Mylène d’Anjou en Frans van Deursen. Het drietal beschikt over goede zangstemmen, maar wist de liedjes ook overtuigend te acteren. Het begeleidingsorkest zorgde voor warme arrangementen, wat in de aanloop naar de voorstelling nog een hele toer is geweest, aangezien Ramses wel zijn teksten, maar niet zijn muziek opschreef. Orkestleider Nico van der Linden gaf fraai vorm aan de onzin, die steevast terug te vinden was in elke Shaffy Chantant, met een solo vertolking van het lied ’Oude Hein’. De liedjes van Ramses lijken kleiner dan klein, maar zijn groots in hun eenvoud en prachtig van taal. Dat de oude Shaf bij leven en welzijn nog maar heel vaak zo fraai geeerd mag worden. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| De Noordoostpolder, 29 december
2005 door Evert Poppen MEESTERLIJKE MELANCHOLIE
TIJDENS AVONDJE SHAFFY |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| BN De Stem, 13 januari 2006 door
René vd Velden STAANDE OVATIES VOOR RAMSES SHAFFY IN BREDA Ramses Shaffy, de God van de Nederlandse kleinkunst die uit de dood herrezen lijkt, werd gisteravond in het Chassé Theater in Breda op diverse staande ovaties onthaald. De 'Ode aan Ramses' door Mylène d'Anjou, Vera Mann en Frans van Deursen werd in een volle zaal bijgewoond door Shaffy (72) zelf. Sinds hij na een jarenlang teruggetrokken leven in een Amsterdams bejaardenhuis plotseling weer opdook op het podium naast zijn muze Liesbeth List, is hij een enkele keer weer live te bewonderen. Ondanks zijn 'ziekte van Gorbatsjov', zoals hij het zelf noemt, kan hij nog altijd piano spelen en zingen. Tot grote vreugde van zijn fans deed hij dat ook. Na de voorstelling bekeken te hebben, betrad hij, broos en breekbaar, het podium om een dankwoord te zingen voor de uitvoerenden en voor orkestleider Nico van der Linden, de man 'die al mijn liedjes heeft opgeschreven.' (in het Ramses Shaffy Songbook, red) Op de vraag hoe lang hij nog doorgaat, antwoordde Shaffy: 'Mijn hele leven, tot ik dood ga.' |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Terug naar boven | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Uitmarkt
Amsterdam Op 26 augustus stonden de solisten in de finale van de Openingsavond van de Amsterdamse Uitmarkt. Dit werd live uitgezonden op Televisie. Bij We zullen doorgaan en Zing-Vecht-Huil-Bid-Lach-Werk en Bewonder zongen de 30.000 aanwezigen op het Museumplein uit volle borst mee. Het was een geweldig optreden en een fantastische sfeer! In onze kraam op de Uitmarkt zijn er zeer veel leuke en positieve reacties op dit optreden gekomen.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Eind juni hebben de cast en Ramses
Shaffy een gezellige avond gehad. Het was het startschot
voor de ontmoeting. Er zijn ook interviews afgenomen door de Telegraaf. Deze waren zaterdag 2 juli te lezen op de pagina Privé |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| foto's Petra van Vliet | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Scenefoto's | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
